Vanmiddag even met vader Jan naar het wenkiltje geweest om een snoeperijtje te halen. Samen lopend door de open ruimte, krijg ik een nog positievere indruk van het huis. Er zaten bewoners met elkaar aan een tafeltje gezellig met elkaar te keuvelen, iets verder op werd gekaart, op een andere plek waren bewoners aan het computeren. De koffiekamer was verbouwd tot een plek waar een behendigheidsspel met een bal werd gespeeld. Een andere ruimte zaten mensen met elkaar aan de koffie met taart en toen ik naar huis ging aan de borrel. Ik zeg tegen mijn vader:  Het heeft wel wat van Preston Palace hier.‘Dit huis, wow, zo hoort’ het, daar worden mensen geeerd die zich hun hele leven rot gewerkt hebben.

da afschuwelijke striemtetten!

Bwoah… d’er lopen veel lelijker 28-jarige gleufdiertjes rond op deze planeet, ook (en vooral) in België. 
Ik zou ze nog doen, maar ik ben dan natuurlijk ook al 45, dus op die leeftijd steekt dat allemaal zo nauw niet.